LIFE IN THE BLOG POSTS #0033

 

      சமீபகாலமாகச் சமூக ஊடகங்களில் பார்க்கக்கூடிய ஒரு வருத்தமான விஷயம் என்னவென்றால், விமர்சனம் என்பதை அவமானப்படுத்தும் ஒரு உத்தியாக மாற்றிவிட்டதுதான்.  அதாவது, ஒருவர் சிவப்பு நிறச் சட்டை அணிந்திருந்தால் "ஏன் நீல நிறச் சட்டை அணியவில்லை?" என்று திட்ட வேண்டியது; நீல நிறச் சட்டை அணிந்திருந்தால் "ஏன் பச்சை நிறச் சட்டை அணியவில்லை?" என்று திட்ட வேண்டியது; பச்சை அணியவில்லை என்றால் மஞ்சள், மஞ்சள் அணியவில்லை என்றால் கருப்பு, கருப்பு அணியவில்லை என்றால் வெள்ளை என்று தொடர்வது.  இப்படி ஒருவரை விமர்சிக்க வேண்டும், குறை சொல்ல வேண்டும் என்று முடிவெடுத்துவிட்டால், எந்த ஒரு விஷயத்திலும் குறை கண்டுபிடிக்க முடியும். ஒரு வெற்று வெள்ளைத் தாளைக் காட்டி "இதில் ஒரு புள்ளி கூட இல்லை" என்று குறை சொல்லலாம்; அதே வெள்ளைத் தாளில் ஒரு புள்ளியை வரைந்தால் "அந்தப் புள்ளியே ஒரு குறை" என்றும் சொல்லலாம்.  இணையதளத்தில் வெறும் குறை சொல்வதற்காகவே கருத்துப் பகுதியை பயன்படுத்துவது மிகவும் வருத்தத்திற்குரியது. உங்களால் அறிவுப்பூர்வமாக ஒரு கருத்தைப் பதிவு செய்ய முடியவில்லை என்றால், ஏதோ ஒரு கருத்தைப் பதிவிட வேண்டும் என்பதற்காக "சூப்பர்", "வெரி குட்" என்று ஒன்றும் இல்லாத விஷயத்தைப் பாராட்டுவது; அல்லது "நல்லா இல்லை", "சுமார்", "மோசம்" என்று ஒன்றும் இல்லாத விஷயத்திற்கு விமர்சனம் செய்வது நடக்கிறது.  இங்கு விமர்சனம் செய்வது தவறான விஷயம் அல்ல; ஆனால், அடிப்படையே இல்லாத ஒரு விஷயத்திற்காக விமர்சனம் என்ற பெயரில் பேசுவதுதான் வருந்தத்தக்கது. ஒரு சிறுகதையில் என்ன செய்தார்களாம் தெரியுமா? நன்றாக ஆட்சி செய்துகொண்டிருந்த ஒரு தலைவரைத் தேர்தலில் தோற்கடித்துவிட்டார்களாம். காரணம் என்னவென்று கேட்டால், சுனாமி பேரழிவிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாப்பதற்காகச் சுவரைக் கட்டியதை மக்கள் எதிர்த்திருக்கிறார்கள்.  ஏனென்றால், அந்தச் சுவர் கடற்கரையின் அழகை மக்கள் ரசிப்பதற்குத் தடையாக இருக்கிறதாம்! இதைத்தான் மக்கள் கருத்துக் கணிப்பில் ஒரு முக்கியக் காரணமாகச் சொன்னார்களாம். சமகாலச் சமூகத்தின் மனநிலையைச் சொல்லும் ஒரு கதையைப் போல இது இருக்கிறது. "எனக்கு இளஞ்சிவப்பு (pink) நிறத்தில் பூக்கள் போட்ட சட்டையை அணிவது பிடிக்கும்" என்றோ, அல்லது 'GTA Vice City' வீடியோ கேமின் கதாநாயகன் அணிந்திருப்பதைப் போல வானநீல (sky blue) நிறத்தில் வடிவங்கள் போட்ட சட்டையை அணிவது பிடிக்கும் என்றோ சொல்வது தனிப்பட்ட விருப்பம் (personal choice).  அதற்காக, இந்த உலகில் உள்ள 800 கோடி மக்களும் அதேபோலவே செய்ய வேண்டும், அப்படிச் செய்யாதவர்களிடம் ஏதோ குறை இருக்கிறது என்று நினைப்பது பேரறியாமையே தவிர, அது ஒருபோதும் புத்திசாலித்தனமான எண்ணமாக இருக்க முடியாது. இப்போது பிரச்சனை என்னவென்றால், இந்த விமர்சனங்களில் ஒரு நட்சத்திர அந்தஸ்தும் பொழுதுபோக்கு மதிப்பும் உருவாவதோடு, அதைப் பார்ப்பதால் ஒரு அளப்பரிய மன திருப்தியும் கிடைக்கிறது.  இதனால், நல்ல கதையமைப்புள்ள திரைப்படங்களையே "விமர்சனம் செய்கிறேன்" என்ற பெயரில் யாராவது திட்டினால், அவர் மற்றவர்களிடமிருந்து மாறுபட்ட ஒரு கருத்தைத் தெரிவிக்கிறார் என்றும், அவர்தான் அந்தத் திரைப்படத்தை ஆழமாகப் பார்க்கிறார் என்றும் கருதி, அவருக்கு ஒரு மணிமகுடத்தைச் சூட்டிக் கொண்டாடுவது சமூகத்திற்கு ஆக்கபூர்வமான செயலா? இத்தனைக்கும் ஒரு நல்ல காதல் திரைப்படத்தைப் பார்த்துவிட்டு, அதில் கதாநாயகனும் கதாநாயகியும் இணைந்து, திருமணம் முடிந்து 'சுபம்' என்று நிறைவுபெற்ற பிறகு, "அந்தப் படத்தில் அவர்கள் இருவரும் பிரிந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்" என்று ஒருவர் கருத்துத் தெரிவித்தாராம்.  காரணம் என்னவென்று கேட்டால், "அந்தக் கதாநாயகியை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்; கதாநாயகன் அவளைத் திருமணம் செய்துகொண்டதை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை" என்று கூறுகிறாராம். அதனாலேயே அந்தப் படத்தின் மீது கடுமையான விமர்சனங்களையும் வைக்கிறாராம்.  இத்தகைய விசித்திரமான வாதங்களைக் கேட்கும்போது, "இவர்களெல்லாம் எங்கிருந்துதான் வருகிறார்கள்?" என்றுதான் கேட்கத் தோன்றுகிறது.

 

Recently, a disappointing phenomenon we see on social media is that criticism has been turned into a tool for insulting others.

That is, if someone wears a red shirt, they get scolded for not wearing a blue shirt; if they wear a blue shirt, they get scolded for not wearing a green shirt; if not green then yellow, if not yellow then black, and if not black then white. In this way, if one decides to criticize or find fault with someone, a flaw can be found in absolutely anything. You can show a blank sheet of white paper and criticize it for not having even a single dot; conversely, if you draw a dot on that same white paper, that dot itself can be pointed out as a flaw.

It is deeply regrettable that the comment section on the internet is being used merely to find fault. If one cannot post an intellectually meaningful comment, they either praise trivial things just for the sake of commenting saying "Super" or "Very good" or criticize irrelevant things by labeling them "Not good," "Average," or "Bad." Constructive criticism itself is not wrong; but arguing in the name of criticism over something baseless is what is truly unfortunate.

Do you know what happened in a short story? They defeated a leader in the election who was governing exceptionally well. When asked for the reason, it turned out that the people opposed the decision to build a wall meant to protect them from a tsunami disaster. The reason? That wall apparently prevented people from enjoying the beauty of the beach! That was cited as a major reason in the exit polls. This story reads very much like a reflection of modern society's mindset.

Saying "I like wearing a pink shirt with floral prints" or "I like wearing a sky-blue patterned shirt like the protagonist in the video game 'GTA Vice City'" is a personal choice. Expecting all 800 crore (8 billion) people in the world to do the same, and assuming that anyone who doesn't must have some defect, is sheer ignorance it can never be considered intelligent thinking.

The current problem is that these criticisms have gained star status and entertainment value, giving viewers a strange sense of satisfaction. Because of this, when someone bashes even a well-written movie under the guise of "reviewing" it, people assume that they are offering an unconventional perspective or analyzing the film deeply, and they crown and celebrate them. Is this a constructive trend for society?

To top it all off, after watching a good romantic movie where the protagonist and heroine get together and marry happily ever after, a person remarked, "It would have been better if they had separated in that movie." When asked why, he replied, "I really like the heroine, and I couldn't accept the protagonist marrying her!" For that reason alone, he hurled harsh criticism at the film. Hearing such bizarre arguments makes one wonder, "Where do these people even come from?"