LIFE IN THE BLOG POSTS #0032

      

 

     ஒரு இளைஞனுக்கு திரைப்படத்துறையில் பெரிய நடிகராகிச் கொண்டாடப்பட வேண்டும் என்ற ஆசை எட்டாம் வகுப்பிலிருந்தே இருக்கிறது. அதற்காகத் திரைப்படங்களைப் பார்ப்பது, புத்தகங்களைப் படிப்பது, துறைசார்ந்தவர்களின் பேச்சைக் கேட்பது என்று தன்னை முழுமையாகத் தயார்படுத்திக் கொள்கிறான். வருங்காலத்தில் சூப்பர் ஸ்டார் ஆகிவிடுவேன் என்ற கனவோடு வளரும் அவனுக்கு, காலப்போக்கில் வேறு ஒரு தொழிலைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. தன் லட்சியம் தான் முக்கியம் என்று கிடைக்காத ஒன்றை எண்ணி அவன் கஷ்டப்படுகிறான். தொடர்புடைய இடங்களுக்குச் சென்றாலும் அவனுக்கு நடிப்புத் திறமையும் வாய்ப்பும் குறைவாகவே இருக்கின்றன; அதை வளர்த்துக்கொள்ளப் போதுமான பண வசதியும் அவனிடம் இல்லை. ஆனால், அவன் வேறு ஒரு துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தால் அத்துறையில் மிகச்சிறந்த உயரத்தை அடைய முடியும் என்ற நிலை உள்ளது. இதனால், "நான் என் கனவைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டுமா, இல்லை நிஜ வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டுமா?" என்ற கேள்வி அவனுக்குள் எழுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் நட்சத்திர அந்தஸ்தும் பணக்கார வாழ்க்கையும் கிடைக்கவில்லை என்கிற விஷயம், தன்னைப் பார்ப்பவர்கள் அனைவர் மீதும் பொறாமைப்பட வைக்கிறது. மற்றவர்களிடம் இருக்கக்கூடிய பல விஷயங்கள் தன்மிடம் இல்லை என்கிற மாதிரியான ஒரு மிகப்பெரிய வருத்தத்தையும் மனக்கவலையையும் உருவாக்குகிறது. எதிர்மறை உணர்வுகள் என்று நாம் சொல்வோமே, அது இதுதான் மக்களே! தொழிலுக்காகக் கடன் வாங்கி, அந்தத்தைக் கட்ட முடியாமல், உடல்நலமும் சரியில்லாமல் போன பிறகு, அந்தத் தொழிலதிபர் தன் தொழிலை மீட்டுக்கொண்டு வர முயலும்போது, இந்த எதிர்மறை உணர்வுகளைக் கண்டு அவர் பயப்பட மாட்டார். ஏனென்றால், கவலை, சோகம், இழப்பு, வெறுமை என்று அந்த எதிர்மறை உணர்வுகள் எதுவாக இருந்தாலும், அதனால் பத்து பைசாவுக்குப் பிரயோஜனம் இல்லை என்பதை அவர் தெளிவாக உணர்ந்திருப்பார். இந்திய மதிப்பில் 10 பைசா என்பது அமெரிக்க நாணயத்தில் தோராயமாக 0.00105 USD (அல்லது 0.105 US Cents) ஆகும். சர்வதேச பார்வையாளர்கள் இந்த வலைப்பூவைப் படிப்பதால், நான் இதையும் பதிவிட்டுவிடுகிறேன். அந்தச் சிறுவனின் விஷயத்தில் நிஜ வாழ்க்கையைப் பின்பற்றுவதுதான் நல்லது. ஏனென்றால், கனவு, ஆர்வம் என்கிற பெயரில் அதன் நேர்மறைத் பக்கத்தை எந்த அளவுக்கு நாம் முன்னெடுத்துச் செல்கிறோமோ, அதேபோல எதிர்மறைப் பக்கமும் ரொம்பவே அதிகமாகிவிடும். திரைப்பட நடிகருக்கு ஆதரவு அளிக்கிறேன் என்று கூறி அவருக்காகச் சண்டை போடுவதையும், அவரது சுமாரான படங்களை நியாயப்படுத்துவதையும் என் வாழ்க்கையில் நிறைய கல்லூரி நண்பர்களிடம் பார்த்திருக்கிறேன். நாளை வெளியுலகத்திற்குச் செல்லும்போது, அவர்களின் உறவினர்கள் நம்மை எப்படி மதிப்பார்கள், நம்முடைய உறவினர்கள் நம்மை எப்படி மதிப்பார்கள்? இந்த இரண்டையும் நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் அல்லவா? மனித பரிணாம வளர்ச்சியின் ஆரம்ப காலத்தில், தோல்வி, ஏமாற்றம் அல்லது சோர்வு அடைந்து, எதிர்மறை உணர்வுகளின் (negative emotions) காரணமாக நம் முன்னோர்கள் உணவு சேகரிக்காமல் விட்டிருந்தால், இந்த நேரத்திற்கு நாம் உருவாயிருப்போமா? அதையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! எதிர்மறை உணர்வுகள் என்பவை தேவையற்ற சுமையாகும். அது, தரையில் கிடக்கும் கற்களை நாமே ஒரு சுமையாகச் சுமந்துகொண்டு, அதற்காக உணவு மூட்டைகளைச் சுமக்காமல் விடுவதற்குச் சமம்.

 

 A young boy has had a desire since the eighth grade to become a big actor in the film industry and be celebrated. He prepares himself fully for it by watching many movies, reading books, listening to people related to the field, and reading trivia. Growing up with the dream that he will become a superstar in the future, circumstances eventually force him to choose a different career path. Believing that his ambition is the most important thing, he suffers by yearning for something out of reach. Even when he goes to the relevant places, his acting talent and opportunities are limited, and he lacks the financial privilege to develop them. However, if he were to choose a different field, he is in a position where he could achieve great heights in it. Because of this, the question arises within him: "Should I choose my dream, or should I choose real life?" At one point, not getting stardom and a rich lifestyle makes him jealous of everyone he sees. It creates a huge sense of sorrow and mental distress that many things others have are not within his own grasp. This, folks, is what we call negative emotions! After borrowing money for business, failing to repay that debt, and falling ill, when that businessman tries to rebuild his business, he won't be afraid of these negative emotions. Because he would have clearly realized that whatever those negative emotions may be worry, sadness, loss, or emptiness they are not worth a single ten paise. In Indian currency, 10 paise is approximately 0.00105 USD (or 0.105 US Cents) in American currency. Since international audience read this blog, I am posting this as well. In that boy's case, it is better to follow real life. Because to whatever extent we drive the positive side in the name of dreams and passion, the negative side will also increase tremendously. In my life, I have seen many college friends fighting for a film actor under the guise of supporting him and justifying his mediocre films. When we step out into the world tomorrow, how will their relatives respect us, and how will our relatives respect us? We must think about both of these, right? In the early days of human evolution, if our ancestors had failed, been disappointed, or gotten tired and failed to gather food because of negative emotions, would we have existed by now? Think about that too! Negative emotions are an unnecessary burden. It is equivalent to carrying stones on the ground as a burden ourselves and thereby failing to carry sacks of food.