GENERAL TALKS - காலம் என்பது கட்டுப்பாடற்ற ஒரு சக்தி !!

 

 

 

   காலம் என்பது இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் மிக வலிமையான, யாராலும் அடக்க முடியாத இயற்கையின் பேராற்றல்; மனிதன் தன் அறிவாலும் ஆற்றலாலும் எத்தனையோ சாதனைகளைப் படைத்திருந்தாலும், காலத்தை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்திவிட்டேன் என்று எவராவது கூறினால், அது வெறும் கற்பனைக் கதைகளுமே தவிர வேறு எந்த அறிவியல் உண்மையும் அதில் இல்லை. காலத்தை யாராலும் விலைக்கு வாங்கவோ, பின்னோக்கித் திருப்பவோ, தடுத்து நிறுத்தவோ முடியாது; அது தனது போக்கில், எந்தவிதத் தயவுதாட்சண்யமும் இன்றி, சரியான நேரத்தில் செய்ய வேண்டிய காரியங்களைச் சரியாகச் செய்து முடிக்கும். சில வேளைகளில் மனிதர்கள் தவறான பாதையில் சென்றாலும், காலப்போக்கில் அந்தத் தவறுகளுக்கான தகுந்த பாடங்களையும் விளைவுகளையும் காலம் கச்சிதமாக நிகழ்த்திக் காட்டும். காலம் என்பது உணர்ச்சிகளுக்கு இடம்கொடுக்காத ஒரு நிரந்தரச் சுழற்சி; அது யாருக்காகவும் தன் வேகத்தைக் கூட்டவோ குறைக்கவோ செய்யாது, யார் மீதும் தனிப்பட்ட இரக்கத்தையோ கோபத்தையோ கொண்டு முடிவுகளை எடுப்பதும் கிடையாது. அது முற்றிலும் கணித விதிகளையும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கையும் (Scientific Law) அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்கக்கூடியது என்பதால், அதனிடம் நாம் எப்போதும் கவனத்துடனும் எச்சரிக்கையுடனும் இருக்க வேண்டியது அவசியமாகும். காலத்தின் சக்தியை உணர்ந்து, அதனுடன் இணைந்து பயணிப்பவர்களே வாழ்வில் விவேகமானவர்கள்; மாறாக, காலத்தை எதிர்த்து வெல்ல முயல்பவர்கள் எப்போதுமே அதன் சுழற்சியில் சிக்கித் தோற்றுப்போவதே வரலாறு சொல்லும் நிதர்சனமாகும்.

GENERAL TALKS - தேவையற்ற விவாதங்களை தவிர்க்க வேண்டும் !

 

  

   சமூக வலைதளங்களிலோ அல்லது நம்மைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களிடத்திலோ எதைப் பற்றியாவது விவாதித்து அவர்களைத் திருத்திவிடலாம் என்று களத்தில் இறங்குவது என்பது, நம்முடைய நிம்மதியையும் பொன்னான நேரத்தையும் நாமே விலை கொடுத்து வாங்கும் விஷயத்தை போன்றது

எப்பேர்ப்பட்ட கடினமான உண்மைகளையும், ஆதாரப்பூர்வமான அறிவியல் உண்மைகளையும் கொண்டு போய் அவர்கள் முன் வைத்தாலும், அவர்கள் எப்போதுமே தங்களுடைய குறுகிய கற்பனைவாதத்திற்கும், பிடிவாதமான கருத்தியல் மாயைகளுக்கும் மட்டுமே உயிர் கொடுப்பார்களே தவிர, கண்ணுக்குத் தெரியும் நிஜங்களை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். 

அறிவியல் என்பது எங்குமே மாறாதது; அது ஒரு தனித்த உண்மை, சூரியனைப் போல வெளிப்படையானது, எந்தக் காலத்திலும் அதன் அடிப்படையான தன்மை மாறப்போவதில்லை. ஆனால், அந்த உண்மையை மறைத்துத் தங்களுடைய பொய்களை நிலைநிறுத்த நினைக்கிறவர்களுக்கோ, பேசுவதற்கு ஆயிரம் உண்மைக்கு மாறான விவாதங்களும், ஆதாரமற்ற கற்பனைக் கதைகளும் நொடியில் கிடைக்கும். 

பொய் என்பது ஒரு பிரம்மாண்டமான நூலகம் போல அதில் நீங்கள் எத்தனை புத்தகங்களை வேண்டுமானாலும் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம், ஆனால் உண்மை என்பது ஒரே ஒரு சிறிய புத்தகம்; அதைத் தாண்டி அதற்கு வேறு மாற்று முகமோ அல்லது பல வண்ணப் பொய்களோ கிடையவே கிடையாது.

இத்தகைய அடிப்படையற்ற விவாதப் பிரியர்களிடம் சென்று நீதியின் பக்கமோ, உண்மையான தரவுகளின் பக்கமோ நின்று வாதிடுவது நேரத்தை வேகமாக வேஸ்ட் பண்ணும் வீடியோ கேம் விளையாட்டுக்கு சமமே தவிர வேறு எதுவுமே இல்லை; ஏனென்றால், அவர்களுக்குத் தேவை உண்மை அல்ல, மாறாக தாங்கள் வைக்கும் வாதம் எப்படியாவது ஜெயிக்க வேண்டும் என்ற அற்பமான அகந்தைப் போராட்டம் மட்டுமே. 

எவ்வளவு ஆழமான நியாயங்களை நீங்கள் எடுத்துவைத்தாலும், தங்களின் அறியாமையை ஒப்புக்கொள்ளத் திராணியில்லாமல் அவர்கள் திசை திருப்புவதையும், தர்க்கங்களைத் தொங்கவிட்டு உங்களை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்குவதையுமே வாடிக்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். இவர்களுடன் பேசுவதை தவிர்த்து அங்கிருந்து அமைதியாகக் கைகழுவிவிட்டு வெளியேறுவதே நமது மன அமைதிக்கு நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய நன்மையாகும். 

வாழ்வில் இழப்பதற்கு எவ்வளவோ அழகான விஷயங்கள் இருக்க, இந்தத் தேவையில்லாத மனிதர்களின் பொய்யான தர்க்கங்களுக்குப் பதிலளித்து நம் சக்தியை வீணடிப்பதை விட்டுவிட்டு, நம்முடைய சுய முன்னேற்றத்திலும் அமைதியான வாழ்க்கையிலும் கவனம் செலுத்துவதே மிகச் சிறந்த புத்திசாலித்தனமாகும்.

CODE TALKS - உங்களுக்காக ஒரு பாஸ்வேர்ட் ஜெனரேட்டர் !

 

Secure Password Generator

Strong

Password Length 12

Uppercase (A-Z) Lowercase (a-z) Numbers (0-9) Symbols (!@#$)

Click generate for a secure key.

LIFE TALKS - இந்த சோர்வை எப்படியாவது சரிசெய்தல் வேண்டும்

This Feeling !

  பொதுவாக இந்த வேலை, வீடு, மீண்டும் அதே அலுவலகம் என்று எந்தவித மாறுதலும் இல்லாமல் ஒரே குறுகிய வட்டத்திற்குள்ளேயே சுழன்று, உலகத்தையே ஒரு சிறைச்சாலை போல மாற்றிக்கொள்ளும் அந்த இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை முறை தரும் சலிப்பு என்பது மனிதனை மனதளவில் பயங்கரமான சோர்வை உருவாக்கும் ஒரு சலிப்பான விஷயமாகும். 

நம்மைச் சுற்றிலும் நூறு பேர் இருந்தாலும், யாரும் நம்மை கண்டுகொள்ளவில்லை என்றால் ஆன்மா தனித்துத் தவிப்பது போன்ற அந்தப் பரிதவிப்பு எப்பேர்ப்பட்ட பலசாலியையும் உள்ளுக்குள் உதிர்த்துவிடும் என்பதுதான் இன்று தோன்றுகிறது. 

"உழைத்துக் கொண்டே இருந்தால் வாழ்க்கை நலம் பெறும்" என்று மேடைகளில் தத்துவங்கள் பேச எளிதாக இருக்கலாம், ஆனால் அந்தத் தொடர் உழைப்பே எந்தவிதப் புத்துணர்வும் இன்றி ஒரு குறிப்பிட்ட சுழற்சிக்குள் உங்களைச் சிறைப்பிடிக்கும் போது, சலிப்பு என்பது மனதை மூழ்கடிக்கும் ஒரு பெரும் சுமையாக மாறிவிடுகிறது. 

உடல் சார்ந்த களைப்பைத் தூங்கி எழுந்து சரி செய்துவிடலாம், ஆனால் சலிப்பு என்பது வெறும் உடலில் ஏற்படுவதல்ல அது உடலை இயக்கும் மனத்தின் ஆழத்தில் வேரூன்றி, எந்தச் செயலிலும் ஈடுபாட்டு இல்லாமல் செய்யும் ஒருவிதமான ஆன்மச் சோர்வாகும். 

இந்த வறண்ட யதார்த்தத்தை வெறும் புத்தக கருத்து போலவோ அல்லது அறிவுரைகளாகவோ கடந்து சென்றுவிட முடியாது; இதை நடைமுறையில் (Practical) அனுபவித்து, அந்தத் தனிமைச் சிறையின் சுவர்களைச் சுமந்து பார்த்தால் மட்டுமே அதன் வலியைத் துல்லியமாக உணர முடியும். 

எனவே, சலிப்பின் கோரப்பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு மனிதனுக்கு, வெறும் "வேலை செய், நல்லது நடக்கும்" என்ற வார்த்தைகள் ஆறுதலைத் தராது; மாறாக, அந்தச் சக்கர வியூகத்திலிருந்து விடுபட்டு, மனதிற்கு உயிர் தரும் புதிய சுவாசத்தைத் தேட வேண்டிய அவசியத்தையே அது ஒவ்வொரு நாளும் உணர்த்துகிறது. - இது கொஞ்சம் பெர்ஸனல் பதிவு !! 

 

GENERAL TALKS - மனிதரின் மனங்களை மாற்றுகிறார்கள் !

 

 

பொதுவாக "நல்லவர்கள் எப்போதுமே நல்லவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள், கெட்டவர்கள் மட்டும்தான் தவறு செய்வார்கள்" என்ற நம்முடைய நீண்டகால நம்பிக்கையை அடித்து நொறுக்கும் ஒரு புரட்சிகரமான உளவியல் கோட்பாடுதான் 'லூசிஃபர் விளைவு'. சொர்க்கத்தில் தேவதையாக இருந்த 'லூசிஃபர்' எப்படிப் பின்னர் நரகத்தின் தலைவனான 'சாத்தான்' ஆக மாறினானோ, அதேபோல எந்த ஒரு சாதாரணமான, நல்ல மனிதனையும் அவனது சூழலும் அமைப்புமுறைகளும் (System) எப்படித் தீயவர்களாக மாற்றுகின்றன என்பதை விளக்குவதற்காக, புகழ்பெற்ற உளவியலாளர் பிலிப் ஜிம்பார்டோ (Philip Zimbardo) 2007-ஆம் ஆண்டு இந்தச் சொல்லை உருவாக்கினார். மனிதனின் தனிப்பட்ட குணாதிசயங்களை விட, அவன் எத்தகைய சூழ்நிலையில் (Environment) வைக்கப்படுகிறான் என்பதுதான் அவனது நல்ல அல்லது கெட்ட செயல்களைத் தீர்மானிக்கிறது என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையை இந்தத் தத்துவம் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. இந்தக் கோட்பாட்டின் அறிவியல் அடிப்படையை நிரூபிக்க, கடந்த 1971-ஆம் ஆண்டு புகழ்பெற்ற 'ஸ்டான்போர்ட் சிறைச் சோதனை' (Stanford Prison Experiment) நடத்தப்பட்டது. ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் அடித்தளத்தில் ஒரு போலியான சிறையை உருவாக்கி, எவ்வித குற்றப்பின்னணியும் இல்லாத, மனநலப் பரிசோதனைகளில் முழுமையாகத் தகுதிபெற்ற சாதாரணக் கல்லூரி மாணவர்களைக் கொண்டு இந்தச் சோதனை பரிசோதிக்கப்பட்டது; இதில் சில மாணவர்கள் தற்செயலாக 'காவலர்களாகவும்' (Guards), மற்றவர்கள் 'கைதிகளாகவும்' (Prisoners) நியமிக்கப்பட்டனர். எந்தவிதமான உண்மையான வன்முறையும் அங்கே திட்டமிடப்படவில்லை என்றாலும், அந்தச் சூழல் ஏற்படுத்திய அதிகாரம் மற்றும் அடிமைத்தனத்தின் தாக்கம் காரணமாக, வெறும் சில நாட்களில் சாதாரண மாணவர்களாக இருந்த காவலர்கள் கொடூரமான கொடுமைக்காரர்களாக மாறினர்; கைதிகளாக இருந்தவர்கள் கடுமையான மனச்சிதைவுக்கும் உடைந்துபோகும் நிலைக்குள்ளும் தள்ளப்பட்டனர். நிலைமை முற்றிலுமாக விபரீதமானதால், திட்டமிட்டு இரண்டு வாரங்கள் நடத்தப்பட வேண்டிய இந்தச் சோதனை வெறும் ஆறு நாட்களிலேயே பாதியில் நிறுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம், ஒரு மனிதனின் அகத்தில் உள்ள நல்ல குணங்களை விட, அவன் மாட்டிக்கொள்ளும் 'அமைப்பு முறை' (System) மற்றும் அதிகாரம் அவனது ஆன்மாவை எப்படிக் கெடுத்துவிடும் என்பதை இந்தச் சோதனை உலகிற்கு உணர்த்தியது.

GENERAL TALKS - வானம் அன்பு மழையை கொட்டட்டும்

 

 

 

 

மனித வாழ்க்கையில் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான பாடம் என்னவென்றால், யாருடைய இதயத்திலாவது நமக்கான அன்பு கொஞ்சமும் இல்லை என்பதும், அவர்களுக்கு எந்தவிதமான பாசமும் தேவையில்லை என்று அவர்கள் முற்றிலுமாகத் தன்னைச் சுருக்கிக் கொண்டு நிற்கிறார்கள் என்பதும் தெரிந்த பின்னரும், அங்கே சென்று "நான் உனக்கு அன்பு காட்டுகிறேன், என்னை ஏற்றுக்கொள்" என்று கெஞ்சி நிற்பது தன்மானத்தை இழப்பதற்குச் சமமான மாபெரும் முட்டாள்தனமாகும்; எங்கு கதவுகள் திறக்கப்படவே இல்லையோ அங்கே முட்டிக்கொண்டு நிற்பதை விட, நம்மை மதிக்காத இடத்திலிருந்து நம்முடைய சுயமரியாதையைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு அமைதியாக விலகிச் செல்வதுதான் புத்திசாலித்தனமாகும். அன்பை விலைபேசவோ அல்லது பிச்சை எடுக்கவோ முடியாது; அது இரு மனங்களின் பரஸ்பர ஈர்ப்பால் மலர வேண்டுமே தவிர, ஒருவரின் காலில் விழுந்து கெஞ்சுவதால் எவனுக்கும் கிடைக்கப் போவதில்லை. எனவே, அன்பின் அருமை தெரியாதவர்களிடம் நமது பாசத்தை வீணடித்து நம்மை நாமே சிறுமைப்படுத்திக் கொள்வதை விட்டுவிட்டு, நம் அன்பைப் புரிந்து போற்றக் கூடிய மனிதர்களை நோக்கி நகர்வதே நமது மனநிம்மதிக்கும் உன்னத வாழ்க்கைக்கும் அடிப்படையாகும். வானம் எந்தவிதப் பாகுபாடும் பாராமல் தன் மழையைப் பூமிக்கு அள்ளி வழங்குவது போல, தன்னைச் சார்ந்தவர்கள், சுற்றியிருப்பவர்கள் என்று யாரிடமும் எதிர்பார்ப்பு வைக்காமல் உலகத்திற்கே அன்பு செலுத்தும் மாமனிதர்கள் பலரும், இந்தச் சமூகத்தின் கண்களுக்குத் தோல்வியடைந்தவர்களாகவே தெரிவதும், வாழ்நாள் முழுவதும் அவர்களின் வாழ்க்கையில் நிம்மதியைக் காட்டிலும் வேதனைகளே மிஞ்சுவதும் இந்த உலகத்தின் மிகக் கொடூரமான நிதர்சனமாகும். எவ்வித நிபந்தனையும் இன்றி அனைவரையும் நேசிக்கும் அந்தப் பரந்த உள்ளங்களுக்குச் சமூகம் பரிசாக அளிப்பது ஏமாற்றங்களையும் முதுகில் குத்தப்படும் காயங்களையும் தவிர வேறொன்றையும் தருவதில்லை

GENERAL TALKS - சமூக அங்கீகாரம் மட்டும் முக்கியமானது என்று ஆகாது

 

 

  சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் மற்றவர்களின் கட்டளைகளுக்கும் தலையாட்டி வாழ்ந்ததே வெற்றியെന്നു நம்பி, நாளடைவில் தன் சொந்தத் தனித்துவத்தையும் (Individuality) சிறுவயதுக் கனவுகளையும் முற்றிலுமாகத் துறந்துவிட்டு இயந்திரமாய் வாழும் எத்தனையோ மனிதர்களை இந்தச் சமூகம் கடந்து செல்கிறது; திருமணம், குழந்தைகள், குடும்பம் என்று ஒரு கட்டமைப்புக்குள் நுழைந்த பின்னர்தான், தான் இவ்வளவு காலம் வாழ்ந்தது தன் விருப்பத்திற்காக அல்ல, மாறாக மற்றவர்கள் போட்ட கோட்டில் நடப்பதற்காகத்தான் என்ற கசப்பான உண்மை அவர்களுக்குப் புரியவருகிறது. 

சிறுவயதில் தான் ஆசைப்பட்ட கலையைக் கற்க முடியாமலோ, தான் விரும்பிய லட்சிய வேலையைச் செய்ய முடியாமலோ, தன் மனத்திற்குப் பிடித்த எதையுமே தன் வாழ்நாளில் செய்து பார்க்காமலோ போன அந்த ஏக்கம், நாள்கள் செல்லச் செல்ல ஒரு தேக்கநிலையாக மாறி ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையுமே நஞ்சாக மாற்றிவிடுகிறது. 

"குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுகிறேன்" என்ற பெயரில் தன் ஆன்மாவின் குரலையும் தனது சொந்த விருப்பங்களையும் படுகொலை செய்துவிட்டு, அலுவலகமும் வீடும் என்று மட்டுமே தன் உலகைச் சுருக்கிக் கொள்ளும் பல கணவன்மார்கள், இன்று தங்களின் தற்போதைய வாழ்க்கையைத் தாங்க முடியாத ஒரு சாபமாகவே கருதி முடங்கிப் போயிருக்கிறார்கள்.

காலம் கடந்த பிறகு தன் விருப்பங்களை நினைத்து ஏங்குவதை விடப் பெரிய சித்திரவதை இந்த உலகத்தில் வேறு எதுவுமே இருக்க முடியாது; ஏனென்றால், வயதும் சூழலும் கையை மீறிச் சென்றபின் எழும் அந்த வெறுமை உணர்வு மனிதனை உள்ளுக்குள்ளேயே அரித்துத் தின்றுவிடும். 

இளமைக்காலத்தில் சமூகத்தின் பயத்தாலும் பெற்றோரின் வற்புறுத்தத்தாலும் நசுக்கப்பட்ட அந்த ஆசைகள், பிற்காலத்தில் குடும்பப் பொறுப்புகளின் சுமை அதிகரிக்கும்போது இன்னும் ஆழமான வலியாக மாறித் தம்பதியிடையே ஒரு தேவையற்ற விரக்தியையும் எரிச்சலையும் உருவாக்கிவிடும். 

எதற்காகவும் தன் சுய அடையாளத்தை மற்றவர்களுக்காகத் தாரைவார்த்துவிடக் கூடாது என்பதையும், தன் மீதான சமரசமற்ற காதலை எப்போதுமே உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையும் இந்த மனிதர்களின் வாழ்வு நமக்கு மிகத் தெளிவாகப் பாடமாகச் சொல்லித் தருகிறது. எனவே, எந்தக் கட்டத்தில் இருந்தாலும், குடும்பத்தின் பொறுப்புகளைச் சுமக்கும் அதே வேளையில், தங்களுக்குப் பிடித்தமான சின்னச் சின்ன விஷயங்களுக்காவது அந்த மனதுக்குள் ஒரு சிறு இடத்தை ஒதுக்கி வாழ்வதுதான் ஒரு மனிதனின் உண்மையான மனநிம்மதிக்கும் மனமகிழ்ச்சிக்கும் அடித்தளமாகும்.