LIFE TALKS - இந்த சோர்வை எப்படியாவது சரிசெய்தல் வேண்டும்

This Feeling !

  பொதுவாக இந்த வேலை, வீடு, மீண்டும் அதே அலுவலகம் என்று எந்தவித மாறுதலும் இல்லாமல் ஒரே குறுகிய வட்டத்திற்குள்ளேயே சுழன்று, உலகத்தையே ஒரு சிறைச்சாலை போல மாற்றிக்கொள்ளும் அந்த இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை முறை தரும் சலிப்பு என்பது மனிதனை மனதளவில் பயங்கரமான சோர்வை உருவாக்கும் ஒரு சலிப்பான விஷயமாகும். 

நம்மைச் சுற்றிலும் நூறு பேர் இருந்தாலும், யாரும் நம்மை கண்டுகொள்ளவில்லை என்றால் ஆன்மா தனித்துத் தவிப்பது போன்ற அந்தப் பரிதவிப்பு எப்பேர்ப்பட்ட பலசாலியையும் உள்ளுக்குள் உதிர்த்துவிடும் என்பதுதான் இன்று தோன்றுகிறது. 

"உழைத்துக் கொண்டே இருந்தால் வாழ்க்கை நலம் பெறும்" என்று மேடைகளில் தத்துவங்கள் பேச எளிதாக இருக்கலாம், ஆனால் அந்தத் தொடர் உழைப்பே எந்தவிதப் புத்துணர்வும் இன்றி ஒரு குறிப்பிட்ட சுழற்சிக்குள் உங்களைச் சிறைப்பிடிக்கும் போது, சலிப்பு என்பது மனதை மூழ்கடிக்கும் ஒரு பெரும் சுமையாக மாறிவிடுகிறது. 

உடல் சார்ந்த களைப்பைத் தூங்கி எழுந்து சரி செய்துவிடலாம், ஆனால் சலிப்பு என்பது வெறும் உடலில் ஏற்படுவதல்ல அது உடலை இயக்கும் மனத்தின் ஆழத்தில் வேரூன்றி, எந்தச் செயலிலும் ஈடுபாட்டு இல்லாமல் செய்யும் ஒருவிதமான ஆன்மச் சோர்வாகும். 

இந்த வறண்ட யதார்த்தத்தை வெறும் புத்தக கருத்து போலவோ அல்லது அறிவுரைகளாகவோ கடந்து சென்றுவிட முடியாது; இதை நடைமுறையில் (Practical) அனுபவித்து, அந்தத் தனிமைச் சிறையின் சுவர்களைச் சுமந்து பார்த்தால் மட்டுமே அதன் வலியைத் துல்லியமாக உணர முடியும். 

எனவே, சலிப்பின் கோரப்பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு மனிதனுக்கு, வெறும் "வேலை செய், நல்லது நடக்கும்" என்ற வார்த்தைகள் ஆறுதலைத் தராது; மாறாக, அந்தச் சக்கர வியூகத்திலிருந்து விடுபட்டு, மனதிற்கு உயிர் தரும் புதிய சுவாசத்தைத் தேட வேண்டிய அவசியத்தையே அது ஒவ்வொரு நாளும் உணர்த்துகிறது. - இது கொஞ்சம் பெர்ஸனல் பதிவு !!