LIFE TALKS - குற்றங்களை கட்டுப்படுத்த இப்படியும் ஒரு வழிமுறையா ?

 

 

சமூகத்தில் நடக்கும் பெரிய அளவிலான வன்முறைகளையும் தீவிரமான குற்றங்களையும் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டுமானால், அரசாங்கமும் காவல்துறையும் பிரம்மாண்டமான திட்டங்களை விட, நம்மைச் சுற்றியுள்ள சிறு சிறு பிழைகளையும் கவனிக்கத் தவறும் சிறிய சட்டமீறல்களையும் உடனடியாகத் தடுத்து நிறுத்துவதே மிகச் சிறந்த வழிமுறையாகும் என்பதை உணர்த்துவதுதான் 'உடைக்கப்பட்ட ஜன்னல் கோட்பாடு' (Broken Windows Theory) என்ற குற்றவியல் உளவியல் தத்துவமாகும்.

கடந்த 1982-ஆம் ஆண்டு பிரபல சமூகவியலாளர்கள் ஜார்ஜ் கெல்லிங் (George Kelling) மற்றும் ஜேம்ஸ் கியூ வில்சன் (James Q. Wilson) ஆகியோரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த அறிவியல் தத்துவத்தின்படி, ஒரு கட்டிடத்தின் ஜன்னல் உடைந்து கிடப்பதை யாரும் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட்டால், அந்தப் புறக்கணிப்புப் பாவனைக்கு அஞ்சி மற்றவர்களும் மீதமுள்ள கண்ணாடிகளை அடித்து நொறுக்குவதற்கும், அந்த இடத்தையே சமூக விரோதிகளின் கூடாரமாக மாற்றுவதற்கும் வழிவகுத்துவிடும்

அதேபோலத்தான், பொது இடங்களில் சுவர்களில் கண்ட இடங்களில் கிறுக்குவது, குப்பைகளை வீசுவது, பேருந்துகளில் டிக்கெட் எடுக்காமல் பயணம் செய்வது, சிறு தொந்தரவுகளை உருவாக்குவது போன்ற வெளிப்படையான சிறிய குற்றங்கள் தண்டிக்கப்படாமல் அலட்சியப்படுத்தப்படும் போது, அது அந்தச் சமூகத்தில் உள்ள குற்றவாளிகளுக்கு ஒரு மறைமுகமான அனுமதியைக் கொடுத்து, பிற்காலத்தில் கொலை, கொள்ளை போன்ற பெரும் குற்றங்கள் தாராளமாக அரங்கேறுவதற்கானச் சூழலை முழுமையாக உருவாக்கித் தருகிறது.

இந்தத் தத்துவத்தின் நடைமுறைச் சக்தியை உலகிற்குப் பறைசாற்றிய வரலாற்று நிகழ்வு, 1990-களின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் நிகழ்ந்த மாபெரும் மாற்றமாகும்; அந்தப் காலகட்டத்தில் நியூயார்க்கின் சுரங்கப்பாதை (Subway) ரயில்களும் பொது இடங்களும் குற்றங்களின் தலைநகரமாக மாறி, சாதாரண மக்கள் தனியாக நடமாட முடியாத அளவிற்குப் பயங்கரமான அச்சச்சூழல் நிலவியபோது, நகரின் காவல் துறை ஆணையராகப் பொறுப்பேற்ற வில்லியம் பிராடன் (William Bratton) மற்றும் மேயர் ஜுலியானி (Rudolph Giuliani) இணைந்து இந்த 'உடைக்கப்பட்ட ஜன்னல் கோட்பாட்டை'த் தீவிரமாக நடைமுறைப்படுத்தத் தொடங்கினர்.

அவர்கள் பெரிய குற்றவாளிகளைப் பிடிப்பதில் மட்டும் குறியாக இருக்காமல், ரயில்களில் கட்டணமின்றி ஏமாறுபவர்கள், சுவர்களில் ஸ்பிரே பெயிண்டால் கிறுக்குபவர்கள் (Graffiti), பொது இடங்களில் குப்பை கொட்டுபவர்கள் போன்ற மிகச் சிறிய விதிமீறல்களில் ஈடுபடுபவர்களைக் கூடக் கையும் களவுமாகப் பிடித்துக் கடுமையான சட்ட நடவடிக்கைக்கு உட்படுத்தினர்; 

ஆரம்பத்தில் இது அதிகப்படியான கெடுபிடி என்று விமர்சிக்கப்பட்டாலும், இதன் வியக்கத்தக்க அறிவியல் பலனாக, சிறிய குற்றங்கள் முற்றிலுமாக ஒடுக்கப்பட்ட அந்தச் சூழ்நிலையில் குற்றவாளிகளின் மனத்தில் பதிந்த உளவியல் அச்சம் காரணமாக, நியூயார்க் நகரில் பாலியல் வன்கொடுமைகள், ஆயுதக் கொள்ளைகள் மற்றும் கொலைகள் போன்ற கடுமையான குற்றங்களின் விகிதம் சில ஆண்டுகளிலேயே முன்னெப்பொழுதும் இல்லாத அளவிற்கு மிகப் பெருமளவு வீழ்ச்சியடைந்தது.

இதன்மூலம், எந்தவொரு பெரிய சமூகச் சீரழிவையும் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்றால், ஆரம்பப் புள்ளியில் எழும் சிறிய தவறுகளையும் துளியும் சமரசமின்றிச் சரிசெய்யும் உறுதியான கட்டமைப்பே இந்த உலகத்திற்குத் தேவை என்ற அசைக்க முடியாத உண்மை நிரூபிக்கப்பட்டது.