HELLO !! ITZ JUST RANDOM POSTS ! TAKE CARE EVERYONE! 🥰 [SPECIAL THANKS FOR INTERNATIONAL AUDIENCE]

HELLO EVERYONE, REGRETTABLY, DUE TO FINANCIAL CONSTRAINTS, THIS BLOG IS SCHEDULED TO BE DISCONTINUED THIS MONTH (AUGUST 2026). HOWEVER, IF YOU WANT TO HELP KEEP THIS BLOG ALIVE, THE BEST WAY TO SUPPORT IS BY SHARING MY POSTS AND SPENDING TIME READING THE CONTENT. INCREASED TRAFFIC AND ACTIVE READERS ARE THE ONLY WAY WE CAN BOUNCE BACK. THANK YOU ALL FOR YOUR INCREDIBLE SUPPORT. EVERY SINGLE VISIT AND SHARE COUNTS! SO ANYWAY #TAKE CARE #BE WELL - RANDOM POSTS BLOG 🥰 GOOGLE TRANSLATE AVAILABLE

திங்கள், 9 மே, 2022

GENERAL TALKS - கடினமான பாதைகளோடு வாழ்க்கை

வாழ்நாள் முழுவதும் நாம் எவ்வளவோ பாடுபட்டு, உயிரைக் கொடுத்துத் தேடியடைந்த லட்சியங்கள் அல்லது ஆசையோடு எதிர்பார்த்தப் பரிசுகள் அனைத்தும், நம் கையை வந்தடையும் அந்த இறுதி விநாடியில் ஒரு கானல்நீரைப் போல விலகித் தொலைதூரத்தில் மறைந்து போவது என்பது மனித மனத்தால் எவ்விதத்திலும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத மிகக் கொடூரமான ஏமாற்றமாகும். "தொடுவானம் தொடுகிற நேரம் தொலைவினில் போகும்" என்ற வரிகளுக்கு ஏற்ப, எல்லைக்கோட்டை நெருங்கிவிட்டதாக எண்ணி நாம் பெருமூச்சு விட்டு நிம்மதியடையும் அந்தத் தருணமே, நம்மை ஏமாற்றிவிட்டு அந்த இலக்கு மேலும் பல மைல்கள் தூரத்திற்கு நகர்ந்து செல்வது நமது ஒட்டுமொத்த உழைப்பையும் அர்த்தமற்றுப் போகச் செய்துவிடும். எத்தனையோ இரவுகள் கண் விழித்து, பல தடைகளைத் தாண்டி, அந்த வெற்றியைத் தொட்டுவிடும் தொலைவில் நின்றுகொண்டிருக்கும் போது அது சட்டெனக் கைநழுவிப் போவதை உணரும் அந்த ஒரு நொடி வலி, ஒரு மனிதனின் அக உலகத்தையே சுக்குநூறாக உடைத்து எறிந்துவிடும் வல்லமை கொண்டது. அந்தப் பெருந்துயரத்தை எந்த வார்த்தைகளாலும் ஈடுசெய்துவிட முடியாது; ஏனெனில், அடைய முடியாத தூரத்தில் கனவு நிற்பதை விட, கண்முன்னே கைக்கெட்டும் தூரத்தில் வந்துவிட்டுத் தொலைந்து போவதுதான் ஆன்மாவை வாட்டி வதைக்கும் ஆகப்பெரிய வலதியாகும்.ஆனால் தரையில் விழுவதெல்லாம் மறுபடியும் எழுந்து நின்று போராடுவதற்காகத்தான் என்ற வாக்கியத்தை நாம் எப்பொழுதும் மறக்கக்கூடாது.இலக்கு கைநழுவிப் போனாலும், அடைந்த ஏமாற்றங்கள் நம்மைச் சோர்வுறச் செய்தாலும், வீழ்ந்த இடத்திலேயே முடங்கிப் போய்விடுவதற்காக நமது வாழ்க்கை கட்டமைக்கப்படவில்லை; மாறாக, அந்த அடி நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த எச்சரிக்கை உணர்வோடும், முன்பு இருந்ததை விடப் பல மடங்கு அதிகமான வைராக்கியத்தோடும் மீண்டும் நிமிர்ந்து நிற்பதற்காகவே அந்தச் சரிவுகள் நிகழ்கின்றன. கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டுப் புழுதியிலிருந்து எழுந்து நிற்கும் ஒரு மனிதனின் உறுதியை எந்தத் தோல்வியும் நிரந்தரமாகச் சிதைத்துவிட முடியாது; ஏனெனில், எத்தனை முறை தரையில் தள்ளப்பட்டாலும் அத்த அத்தனை முறையும் புதிதாகப் பிறப்பெடுத்துத் தன் இலக்கை நோக்கி ஓடும் அந்தத் தீராத போர்க்குணம்தான் மனிதனின் ஆகப்பெரிய அடையாளமும் அவனது வெற்றிக்கான உண்மையான தொடக்கமும் ஆகும்.