LOVE TALKS - கோபத்தினால் பேசாமல் இருப்பதை தவிர்ப்பது எப்படி !

 

 

 

   காதல் வாழ்க்கையை பொறுத்த வரைக்கும் பேசுவதைத் தவிர்க்கும் துணையிடம் தொடர்ச்சியாகக் கேள்வி கேட்பதையோ அல்லது உடனடியாகப் பதில் சொல்ல வற்புறுத்துவதையோ முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க வேண்டும். அந்தத் தருணத்தில் அவர்களின் மனம் ஒருவித பாதுகாப்பற்ற உணர்விலோ அல்லது அதிகப்படியான கோபத்திலோ (Fight or Flight mode) முடங்கியிருக்கலாம்; எனவே அவர்களுக்குத் தேவையான தனிப்பட்ட வெளியையும் (Space) கால அவகாசத்தையும் வழங்குவது முதல் படியாகும். அதேசமயம், "உன் மீது எனக்குள்ள அக்கறை குறையவில்லை, நீ அமைதியானதுமே நாம் மனம்விட்டுப் பேசலாம், நான் உனக்காகக் காத்திருக்கிறேன்" என்ற நம்பிக்கையான மற்றும் மென்மையான உணர்வை ஒரு சிறு குறுஞ்செய்தி மூலமாகவோ அல்லது அரவணைப்பான செய்கை மூலமாகவோ வெளிப்படுத்துவது அவர்களின் அகந்தையைக் கரைக்க உதவும். இந்த மௌனத்தை ஒரு தண்டனையாகப் பார்க்காமல், இருவருமே தங்களது உணர்வுகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்ப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பியவுடன், கடந்த காலப் பிரச்சினையைக் குத்திக் காட்டாமல், அந்தச் சூழலில் ஏற்பட்ட மனவலியை மிகப் பக்குவமாகப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். "நீ என்னிடம் பேசாமல் இருந்த அந்தத் தருணம் என்னை ரொம்பவே பாதித்தது, நம்மிடையே எந்தத் குழப்பம் வந்தாலும் உடனே பேசித் தீர்த்துக்கொள்வதுதான் நமக்கு நல்லது" என்று குற்றஞ்சாட்டாமல் (Non - Violent Communication) பேசும் போது, பந்தம் இன்னும் பலமாகும். உறவில் ஈகோவைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, "நான் வெல்வதை விட நம்முடைய பந்தம் வெல்வதே முக்கியம்" என்ற மனநிலையில் அணுகினால், எந்தவொரு கொந்தளிப்பான மௌனப் புயலையும் எளிதாகக் கடந்து மீண்டும் அழகிய காதலை மீட்டெடுக்க முடியும்.

 

LIFE TALKS - இந்த வாழ்க்கை மிகவும் முக்கியமானது

 

 

 திரைத்துறையில் இருக்கும் ஒரு நடிகருக்காகத் தனது உயிரைக் கொடுப்பேன் என்று தியேட்டர் வாசலில் அடித்துச் சத்தியம் செய்பவர்கள், தங்களை ஈன்றெடுத்த தாய்-தந்தை, தங்களை வாழவைக்கத் தினமும் உழைக்கும் ஆசிரியர்கள், உண்மையான அன்பைப் பொழியும் நண்பர்கள் மற்றும் கூடப்பிறந்தவர்கள் எனத் தன்னைச் சுற்றியுள்ள அத்தனை மனிதர்களின் பாசத்தையும் தியாகத்தையும் யோசிப்பதே இல்லை , அதுதான் பிரச்சனையே . இங்கே  திரைப்படங்களில் காட்டப்படும் வாழ்க்கை என்பது வெறும் மாயையும், இயக்குநரின் கற்பனையும், கேமரா கோணங்களும், பல மணி நேர எடிட்டிங்கும் இணைந்து உருவாக்கும் ஒரு செயற்கையான உலகமே தவிர, அது நிஜ வாழ்க்கை அல்ல. அந்தப் பொய்யான பிம்பத்தோடு தங்களின் நிஜ வாழ்க்கையைப் பொருத்திப் பார்த்து, அதன் பின்னால் ஓடுவது மிகப்பெரிய முட்டாள்தனமாகும். அந்த நடிகரின் நிஜ வாழ்க்கைக்கும், வெள்ளித்திரையில் அவர் ஏற்று நடிக்கும் கதாபாத்திரத்திற்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இருக்காது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், திரை மாயைக்குள் மூழ்கித் தங்களை இழந்து நிற்பவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையே இழந்துவிடுகிறார்கள். ஒரு மனிதனின் உயிர் என்பது சினிமாத் தியேட்டர் வாசலில் தூக்கி எறியும் அளவுக்குச் சாதாரணமான ஒன்றல்ல; அது பலருடைய கூட்டு உழைப்பாலும், பாசத்தாலும், அர்ப்பணிப்பாலும் உருவான ஒரு மகத்தான கொடை. அந்த உயிரின் விலையை அறியாமல், திரையில் தோன்றும் ஒரு சில மணி நேரக் காட்சிகளுக்காகத் தன் வாழ்வைத் தொலைக்கத் துணிவது கடுமையான மனமயக்கத்தின் வெளிப்பாடாகும். இந்தத் தவறான புரிதலால் எதிர்காலத்தில் அவர்கள் சந்திக்கும் விளைவுகள் மிகவும் கொடூரமானதாகவும், ஒரு கட்டத்தில் மீள முடியாத பெரும் தனிமையையும் ஏமாற்றத்தையுமே அவர்களுக்குப் பரிசளிக்கும். சினிமா என்பது ரசிப்பதற்கும் பொழுதுபோக்கிற்கான ஒரு கலை வடிவமாக மட்டுமே இருக்க வேண்டுமே தவிர, அதுவே வாழ்வின் லட்சியமாக மாறுவது மனிதகுலம் சந்திக்கும் மிக மட்டமான விஷயம ஆகும். தன் சொந்த வாழ்க்கையின் நிஜ எதார்த்தங்களை விட்டுவிட்டு, ஒரு திரைப் பிம்பத்தின் பின்னால் தன்னை முழுமையாகத் தொலைத்துவிட்டு நிற்பது என்பது மனித மனதின் அர்த்தமற்ற செயல், ஒரு ரசிகர் தியேட்டர் வாசலில் இருந்து இது போன்று கத்திக்கொண்டிருப்பதை நான் யூடியூபில் தற்செயலாகப் பார்த்தபோது, இந்த விஷயத்தை எழுதத் தோன்றியது

 

GENERAL TALKS - நாம் சசாசரியாக நம்ப மறுக்கும் விஷயம இது !

 

 

மேடைகளில்  "உண்மையே வெல்ல வேண்டும்" என்று முழங்கினாலும், நிஜத்தில் மனித மனம் எப்போதும் கசப்பான உண்மைகளை விட சுகமான கற்பனைகளையே அதிகமாய் ஏந்தித் தழுவுகிறது; 

ஏனென்றால், உலகத்தின் கொடூரமான எதார்த்தங்களை முகமூடி இல்லாமல் எதிர்கொள்வது பெரும் சுமையாக இருப்பதாலும், தங்களின் பலவீனங்களை மறைத்துத் தாங்கள் விரும்பும் ஒரு மாய உலகத்தைக் கண்முன்னே நிறுத்தக்கூடிய கற்பனைக் கதைகள் மனதுக்கு ஒரு தற்காலிகப் போதையான நிம்மதியைத் தருவதாலும் மக்கள் அதற்கு எளிதில் மயங்கிவிடுகிறார்கள். 

உலகப் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் ராபர்ட் கிரீன் (Robert Greene) தனது நூல்களில் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுவதைப் போல, இந்த உலகத்தில் அதிகாரத்தையோ அல்லது மக்களின் இதயங்களையோ வெல்ல விரும்பும் எவனுக்கும் உண்மையைச் சொல்வதை விட, மக்களின் ஆசைகளையும் கற்பனைகளையும் தீனி போட்டு வளர்ப்பதுதான் மிக எளிய வழியாகும். 

இன்னும் சொல்லப்போனால் மனிதர்கள் தங்களின் கடினமான நிஜத்திலிருந்து தப்பியோடவும், தங்களை ஒரு உயர்ந்த நிலையில் கற்பனை செய்து பார்க்கவும் ஏங்குவதால், எவன் ஒருவன் அவர்களின் கற்பனைக்கு உயிர்கொடுக்கும் பொய்களையும் மாயைகளையும் அழகாகப் பரிமாறுகிறானோ, அவனே காலங்காலமாக இந்தச் சமூகத்தின் மனங்களை ஆள்கிறான். 

இதில் எந்த ஒரு தனிமனிதனும் விதிவிலக்கல்ல; அறிவாளிகள் என்று தங்களைச் சொல்லிக்கொள்பவர்கள் கூட, தங்களின் ஆழ்மனத்து ஆசைகளைத் தாலாட்டும் ஒரு கற்பனைப் பிம்பம் கிடைக்கும் போது, அங்கிருக்கும் உண்மைகளை அடியோடு துறந்துவிட்டு அந்த மாயைக்குப் பின்னால் குருட்டுத்தனமாக ஓடத் துடிக்கிறார்கள் என்பதே இந்த மனித உளவியலின் மாறாத கசப்பான நிதர்சனமாகும்.

GENERAL TALKS - நமது உணவுகளில் கவனம் தேவை !

நம்மை அறியாமல் நாம் அன்றாடம் செய்யும் பல தவறான உணவு இணைப்புகளும் கடுமையான ஃபுட் பாய்சன் மற்றும் நச்சுத்தன்மையை ஏற்படுத்தக் கூடியவையே ஆகும். உதாரணமாக, பாலில் செய்யப்பட்ட இனிப்புப் பண்டங்கள் அல்லது பாயசத்தை உட்கொண்ட உடனேயே எலுமிச்சைச் சாறு, ஆரஞ்சு போன்ற புளிப்பு மிகுந்த சிட்ரஸ் பழங்களைச் சாப்பிடுவது வயிற்றுக்குள் அமிலங்களை மோதவிட்டு ஒவ்வாமையை உண்டாக்கும்; அதேபோல, அசைவ உணவுகளான மீன், இறைச்சி போன்றவற்றுடன் தயிர் அல்லது மோர் போன்ற அதிகப்படியான பால் பொருட்களைச் சேர்த்து உண்பது செரிமான மண்டலத்தை முற்றிலும் ஸ்தம்பிக்கச் செய்து, கடுமையான வாந்தி மற்றும் வயிற்றுப்போக்கைத் தூண்டிவிடும். மேலும், இன்றைய தலைமுறையினர் ஃபாஸ்ட் ஃபுட் மோகத்தில் துரித உணவுகளுடன் ஐஸ் க்ரீம் அல்லது ஐஸ் வாட்டர் போன்ற அதிதீவிரக் குளிர்ச்சியான பானங்களைச் சேர்த்துப் பருகுவது இரைப்பையின் வெப்பநிலையைச் சட்டெனக் குறைத்து, உணவு செரிப்பிற்காகச் சுரக்கும் உமிழ்நீரையும் அமிலங்களையும் செயலிழக்கச் செய்து குடலைச் சுளுக்குப் பிடித்துப்போக வைத்துவிடுகிறது. எந்தவொரு பொருளையும் எதனுடனும் சாப்பிடலாம் என்ற முட்டாள்தனமான விளம்பர மோகம் மனிதர்களின் ஆரோக்கியத்தைச் சிதைத்து, மருத்துவமனைகளின் படுக்கைகளை நிரப்புவதைத் தவிர வேறு எந்தப் பயனுமே தருவதில்லை. பாரம்பரியமாக நமது மூதாதையர்கள் எந்த உணவுடன் எந்த உணவு சேர வேண்டும், எதை எதையெல்லாம் ஒருபோதும் தொடக்கூடாது என்று வகுத்து வைத்த அறிவியல் பூர்வமான முறைகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ்களுக்காக வயிற்றைக் குப்பைத்தொட்டியாக மாற்றுவது எந்த விதத்தில் நியாயமாகும்? உடலுக்கு எது தேவை, எந்தெந்த ஊட்டச்சத்துக்கள் எந்த இடைவெளியில் உள்ளே செல்ல வேண்டும் என்ற குறைந்தபட்சப் பொது அறிவு கூட இல்லாமல், கண்ட கண்ட காம்பினேஷன்களையும் நாக்கில் ருசி பார்க்கிறேன் பேர்வழி என்று உடலுக்குள் திணித்தால், அடுத்த கணமே மரணத்தின் விளிம்பில் நின்று மருத்துவர்களிடம் கெஞ்சித்தான் உயிர் பிழைக்க வேண்டியிருக்கும். எனவே, நாவில் எச்சில் ஊறும் அளவுக்கு விசித்திரமாக எதைச் பார்த்தாலும் அதை ஒன்றாகக் கலந்து தின்பதை விட்டுவிட்டு, ஆரோக்கியமான, முறையான உணவுப் பழக்கங்களை மட்டுமே பின்பற்றுவதே மனித வாழ்வின் எஞ்சிய ஆயுளை நிம்மதியாகக் கழிக்க ஒரே வழியாகும்.

GENERAL TALKS - மரங்களை வளர்க்க ஒரு புதிய யோசனை !

 

 

 தரிசு நிலங்களை மீண்டும் பசுமையாகவும் செழிப்பாகவும் மாற்றுவதற்கு மனிதகுலம் கையில் எடுக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த மற்றும் எளிய நடைமுறைத் தீர்வுகளில் விதைப்பந்துகள் (Seed Balls) தயாரித்து வீசுவது முதலிடத்தைப் பிடிக்கிறது. பயணம் செய்யும்போது அல்லது தரிசு நிலங்களுக்கு அருகில் செல்லும் போது நாட்டு மரங்களின் விதைகளைக் களிமண் மற்றும் சாணத்தில் உருட்டி வீசும் இந்த முறையானது, செல்கள் மட்டத்திலான தாவரவியல் அறிவியலை (Botany) அடிப்படையாகக் கொண்டது. விதை என்பது சரியான சுற்றுச்சூழல் தூண்டுதல்கள் கிடைக்கும் வரை உறக்க நிலையில் (Dormancy) இருக்கும் ஒரு கருவாகும். மழை பெய்யும்போது, விதைப்பந்தின் வெளிப்புறத்திலுள்ள களிமண் உலர் நிலையிலிருந்து ஈரப்பதத்தை உறிஞ்சி (Imbibition), விதைத்தோலுக்குள்ளே தண்ணீரைச் செலுத்தி உறக்க நிலையிலுள்ள செல்களை உயிர்ப்பிக்கிறது. இந்த நீரேற்றம் விதையின் உள்ளே உள்ள என்சைம்களைத் தூண்டி, சேமித்து வைக்கப்பட்ட ஸ்டார்ச் சத்துகளைச் சர்க்கரையாக மாற்றுகிறது; இதுவே விதை முளைப்பதற்குத் தேவையான வேதி ஆற்றலை (Chemical Energy) வழங்கி, முதலில் முதன்மை வேரை (Radicle) கீழே செலுத்திப் பிடித்துக்கொள்ளச் செய்து, பின்னர் தண்டினைச் சூரிய ஒளியை நோக்கி மேலே வளரத் தூண்டுகிறது. இந்த விதைப்பந்துகள் இயற்கையின் கடுமையான சோதனைகளிலிருந்து விதைகளைப் பாதுகாக்க மண் அறிவியல் (Soil Science) மற்றும் புவி வேதியியல் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. விதைப்பந்தின் வெளிப்புறத்திலுள்ள களிமண் கவசம் (The Clay Shield), உலர்வாக இருக்கும்போது சூரியனின் கடுமையான வெப்பம், புற ஊதா கதிர்கள் (UV Radiation), மற்றும் விதைகளை உண்ணும் பூச்சிகள் அல்லது பறவைகளிடமிருந்து ஒரு பாதுகாப்பான உடல் தடையாகச் செயல்படுகிறது. அதுமட்டுமின்றி, திடீரென்று பெய்து நின்றுவிடும் லேசான மழையின்போது விதை உடனடியாக முளைத்து, தகுந்த ஈரமின்றி காய்ந்து வீணாகிவிடாமல் களிமண் தடுத்து நிறுத்துகிறது. இந்த விதைப்பந்துகளில் கலக்கப்படும் சாணம் அல்லது மண்புழு உரம் போன்ற கரிமப் பொருட்கள் (Organic Matter), விதைக்குத் தேவையான நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ் மற்றும் பொட்டாசியம் போன்ற மக்ரோ ஊட்டச்சத்துகளையும் (Macronutrients) நன்மை தரும் நுண்ணுயிரிகளையும் வழங்குகின்றன. இதன் மூலம், வளரும் இளம் செடியின் வேர்கள் சொந்தமாகத் தாய்ச் மண்ணிலிருந்து சத்துகளை உறிஞ்சும் திறனைப் பெறும் வரை, அவற்றுக்குத் தேவையான முதற்கட்ட ஊட்டச்சத்து ஊக்கம் தடையின்றிச் கிடைக்கிறது.

விதைப்பந்துகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கிடைக்கும் அடுத்த கட்டப் பலன் சூழலியல் அறிவியல் (Ecological Science) மற்றும் தாவரங்களின் வம்சாவழி வளர்ச்சியைச் சார்ந்துள்ளது. இயற்கையில் விலங்குகள் மற்றும் பறவைகள் மூலம் விதைகள் பரவுவது போல (Zoochory), இந்த முறை தாவரங்களின் இயற்கையான பரவலைப் பிரதிபலிக்கிறது. இதில் குறிப்பாக சத்து குறைந்த, கடினமான மற்றும் பாழடைந்த மண்ணிலும் தாக்குப்பிடித்து வளரக்கூடிய வலிமையான 'முன்னோடித் தாவர' (Pioneer Species) நாட்டு மர விதைகளே தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன; இவை பல ஆண்டுகளில் மண்ணின் தரத்தை மேம்படுத்திப் பிற உயிரினங்களும் வாழ வழிவகுக்கின்றன. மேலும், இந்தச் செடிகளின் வேர்கள் வளரத் தொடங்கும்போது, நிலத்திலுள்ள நன்மையான பூஞ்சை வலைப்பின்னல்களுடன் (Mycorrhizal Networks) இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கின்றன. இந்த மைக்கோரைசா பூஞ்சைகள் தாவரத்திற்குத் தேவையான நீரையும் தாது உப்புகளையும் தேடித் தந்து, பதிலாகத் தாவரத்திடமிருந்து சர்க்கரையைப் பெற்றுக்கொண்டு, வறண்ட மற்றும் கடினமான சூழலிலும் மரங்களின் உயிர்வாழும் விகிதத்தை வியத்தகு முறையில் உயர்த்துகின்றன. இவ்வாறு விதைப்பந்துகள் மூலம் முளைத்து வளரும் மரங்கள் காலப்போக்கில் பெரிய காடுகளாக உருவெடுக்கும்போது, வளிமண்டலம் மற்றும் பருவநிலை அறிவியலில் (Atmospheric & Climate Science) மாபெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) செயல்முறை மூலம் மரங்கள் வளிமண்டலத்திலுள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி, அதைத் தாவர உடலமைப்பாக மாற்றி, தூய்மையான ஆக்ஸிஜனை வெளியிடுகின்றன; இதன் மூலம் கார்பன் கச்சிதமாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு (Carbon Sequestration) புவி வெப்பமயமாதலின் தாக்கம் குறைக்கப்படுகின்றது. மேலும், மரங்களின் இலைகளில் நிகழும் நீராவிப்போக்கு (Transpiration) செயல்முறையானது சுற்றுப்புற வெப்பநிலையைக் கணிசமாகக் குறைத்து, உள்ளூர் மைக்ரோ கிளைமேட்டை (Microclimate) உருவாக்கித் தருகிறது. இந்தச் செயல்முறை வெப்ப அலைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், உள்ளூர் வளிமண்டலத்தில் மேகமூட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்தித் தேவையான மழைப்பொழிவை ஈர்ப்பதற்கும், பூமியின் காலநிலையை ஸ்திரப்படுத்துவதற்கும் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

  

GENERAL TALKS - நமக்கு பிரச்சனை வராமல் பார்த்துக்கொள்வதா ?

 

 

 பார்வையாளர் விளைவு என்று ஒரு மேட்டர் இருக்கிறது மக்களே ! ஒரு ஆபத்தான சூழ்நிலையில் அல்லது யாரோ ஒருவர் பாதிக்கப்படும் போது, சுற்றிலும் நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தும் யாரும் உதவ முன்வராமல் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருப்பதற்கான அறிவியல் காரணத்தை விளக்கும் உளவியல் தத்துவம் இதுவாகும். 1964-ஆம் ஆண்டு நியூயார்க் நகரில் கிட்டி ஜெனோவிஸ் (Kitty Genovese) என்ற இளம் பெண் கொடூரமான முறையில் தாக்கப்பட்டு உதவிக்காகக் கத்தியபோது, அவளது வீட்டின் அருகில் இருந்த திறந்த வெளி ஜன்னல்களின் வழியே 30-க்கும் மேற்பட்டோர் அதைக் கவனித்தும் யாரும் காவல்துறைக்கு அழைக்கவோ அல்லது காப்பாற்றவோ முன்வராத கோரச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து இந்தத் தத்துவம் உளவியலாளர்களால் தீவிரமாக ஆராயப்பட்டது. இதன் பின்னணியில் உள்ள அறிவியல் மற்றும் நடைமுறை உளவியலை பிரபல உளவியலாளர்கள் தான்டே லேட்னே (Bibb Latané) மற்றும் ஜான் டார்லி (John Darley) ஆகியோர் சோதனைகள் மூலம் நிரூபித்தனர். ஒரு கூட்டத்தில் தனிநபர் சந்திக்கும் அவலநிலையைக் காணும் போது, "பொறுப்புப் பரவலாக்கல்" (Diffusion of Responsibility) என்ற உளவியல் நிகழ்வு அங்கே ஏற்படுகிறது; அதாவது, "நமக்கு ஏன் வம்பு, இவ்வளவு பேர் பார்க்கிறார்களே, வேறு யாராவது போய் உதவுவார்கள்" என்று கூட்டத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் நினைப்பதாலேயே, யாருமே கடைசி வரை உதவிக்கு முன்வராமல் போய்விடுகிறார்கள். சுற்றிலும் கூட்டம் அதிகமாக இருக்க இருக்க, ஒரு தனிமனிதன் மீது விழ வேண்டிய தார்மீகப் பொறுப்பு அந்த மக்களிடையே சிதறிவிடுவதால், ஆபத்தில் இருப்பவனுக்கு உதவ வேண்டும் என்ற மனிதநேயத் துடிப்பு அந்தப் கூட்டத்தின் நடுவே காணாமல் போய்விடுகிறது என்பதை இந்தத் தத்துவம் மிக ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. அடுத்த கிராமத்தில் அடிபடும் பிரச்சனை நாளை நம் வீட்டு வாசலிலும் வந்து நிற்கும் என்ற எளிய பிரபஞ்ச விதியை உணராமல், கூட்டத்தோடு கூட்டமாக ஒதுங்கி வாழ்வது என்பது தற்காலிகமான ஒரு தற்காப்பு போலத் தோன்றினாலும், அது காலப்போக்கில் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தையுமே மாற்றுவது கவலையானது ! 

 

LOVE TALKS - நிரந்தர அன்பு இலவசமாக கிடைக்காது !!

 

 

     " நமக்கு எத்தனை வயதானாலும், நாம் எவ்வளவு மாற்றங்களைச் சந்தித்தாலும், நம்முடைய வாழ்க்கையில் யாராவது ஒரே ஒருவரையாவது உண்மையாக, முழுமையாக, கண்டிப்பாக, நிரந்தரமாக நேசிக்கப்பட வேண்டும் என்று நம்முடைய மனம் எப்பொழுதும் இயங்குகிறது, கடைசி வரைக்கும் இயங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது."

 இந்த வரிகள் மிகவும் முக்கியமானது மக்களே ! திரைப்படங்களிலும் தொலைக்காட்சி மெகா தொடர்களிலும் காட்டப்படுவதைப் போல, நிபந்தனையற்ற அன்பு (Unconditional Love) என்பது எதார்த்த உலகத்தில் இயல்பாக நிலைப்பதில்லை என்பதே மறுக்க முடியாத உண்மை. சினிமாக்களும் கதைகளும் ரசிகர்களை உணர்வுபூர்வமாகக் கவர்வதற்காக, எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத தூய காதலை மையமாகக் கொண்டு கற்பனைக் கதைகளை அமைக்கின்றன. ஆனால், நிஜ வாழ்க்கை என்பது அந்தப் பொய்ம்மையான உலகத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. நம்முடைய வாழ்க்கையில் செல்வம், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தனிப்பட்ட திறன்கள் அல்லது குடும்பத்திற்குத் தேவையான பலம் என நாம் சேர்க்கும் ஆற்றல்களின் அளவைப் பொறுத்தே உறவுகளும் நம்மை அணுகும் விதமும் அமைகின்றன. எந்தவொரு பலனும் பங்களிப்பும் இல்லாமல் எக்காலத்திலும் ஒரு மனிதனுக்குக் கிடைக்கும் நிபந்தனையற்ற அன்பு என்பது எதார்த்தத்தில் நீண்ட காலம் தாக்குப் பிடிக்காது; அது காலப்போக்கில் தேய்ந்துவிடும்.

மனிதகுலத்தின் நிஜ வாழ்க்கைச் சூழலில் (Reality), அன்பு என்பது பெரும்பாலும் பரஸ்பரப் பங்களிப்புடன் தொடர்புடையதாகவே இயங்குகிறது. ஒரு குடும்பத்திற்கோ அல்லது சமூகத்திற்கோ நம்மால் எவ்வளவு சக்தியைக் கொடுக்க முடிகிறது, அவர்களின் பாதுகாப்பிற்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் நாம் எத்தகைய பயனை வழங்குகிறோம் என்பதைப் பொறுத்தே நமக்குத் திரும்பக் கிடைக்கும் அன்பு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. மாறாக, நடைமுறை எதார்த்தங்களைப் புறக்கணித்துவிட்டுத் திரைப்படங்களைப்போல் நிபந்தனையற்ற அன்பு எக்காலத்திலும் நிலைக்கும் என்று நம்புவது ஏமாற்றத்தையே தரும். கதைகள் கற்பனைக்காக எதை வேண்டுமானாலும் விவரிக்கலாம்; ஆனால், நிஜ உலகத்தின் விதி என்னவென்றால், ஒருவருடைய மதிப்பு அவர் வழங்கும் பங்களிப்பை வைத்தே மதிக்கப்படுகிறது, அதற்கேற்பவே அவர்களின் அன்பும் பாசமும் அளவிடப்படுகிறது.